سه‌شنبه، دی ۳۰، ۱۳۸۲

آب را گل نکنيم،... حق مردم را پايمال نکنيم
آنچه که مسلم است اين است که حق انتخاب را نبايد از مردم گرفت. مردم خودشان آنقدر شعور انتخاب دارند که خود تصميم بگيرند برای تعيين نمره چشم و ساخت عينک، در يک مکان واحد اقدام کنند و يا نمره را از محلی تهيه و ساخت عينک را در مکانی ديگر انجام دهند. اپتومتريست صلاحيت بلامنازع در تعيين نمره و ساخت عينک دارد و اساساً برای همين خلق شده که مردم مجبور نباشند برای ساخت عينک به مکانی غير از محل معاينه خود مراجعه کنند. عينکسازان هم به حيات خود ادامه داده اند و ادامه خواهند داد چون برای همين بقا يافته اند که مردم ساخت عينک را اجباراً و الزاماً در محل معاينه چشم انجام ندهند. حق ديگری که بنده شخصاً برای مردم قايل هستم، اين است که مردم حق دارند در رفع نيازهای خود به افرادی مراجعه کنند که به نحو بهتری با علوم روز در تماس هستند. رشته عينکسازی تجربی، بيش از يکصد سال پيش اين نياز را درک کرده و جای خود را به دو رشته دانشگاهی داده: يکی اپتومتری (شامل معاينه چشم و ساخت عينک) و ديگری عينکسازی دانشگاهی (فقط ساخت عينک).اينکه عينکسازان در کشور ما تاکنون بدون تحصيلات عاليه و بعضاً حتی بدون ديپلم متوسطه برای ما محترم بوده و هستند، نبايد به اين معنی باشد که اين عزيزان برای خود حق بی حرمتی به دانشگاهيان را قايل باشند و حق مردم را نيز ناديده بگيرند. اگر من و شما توان ديدن اين حقوق طبيعی مردم و تاب ديدن همديگر را نداشته باشيم، با کدام عينک بايد ديدمان را اصلاح کنيم؟ عينکی که من می سازم يا عينکی که شما ساخته ايد؟

هیچ نظری موجود نیست: