چهارشنبه، اسفند ۱۹، ۱۳۸۳

هفته گذشته توسط يكي از همكاران به كلاس دانشجويان ترم ششم اپتومتري دعوت شدم تا چند دقيقه اي را براي آنها در باره وضعيت فعلي حرفه اپتومتري صحبت كنم در خلال صحبت و گفتگو متوجه نارضايتي اكثريت اين دانشجويان از تحصيل در اين رشته شدم بنظر مي رسد پس از سه سال تحصيل هنوز اين دوستان نتوانسته بودند درك درستي از وضعيت حرفه اپتومتري پيدا نمايند و با رضايت خاطر ادامه تحصيل دهند
شكي نيست كه ممكن است عده زيادي از افرادي كه در كنكور در رشته هاي مختلف پذيرفته مي شوند از رشته خودشان راضي نباشند ولي پس از چند ترم تحصيل و آشنايي با رشته اي كه در آن پذيرفته شده اند بالاخره آن را قبول مي كنند و به ادامه تحصيل مي پردازند در مورد اپتومتري نيز اين امر صادق است معمولا دانشجويان پس از يكي دو ترم تحصيل و آشنايي با حرفه اپتومتري و قابليت هاي آن رضايتمندانه و با اشتياق به تحصيل مي پردازند
علت اينكه براي اين عده چنين امري روي نداده بود را مي توان در نبود فرد يا افراد آگاه به وضعيت حرفه اپتومتري در ميان كادر آموزشي و يا عدم وجود الگوهاي موفق در پيرامون اين افراد جستجو نمود

هیچ نظری موجود نیست: