سه‌شنبه، آذر ۱۷، ۱۳۸۸

دو مطالعه قابل توجه در مورد طرح پیشگیری از تنبلی چشم بهزیستی

در مطالعه ای که با عنوان "هزينه و اثربخشي بكارگيري كارشناسان بينايي سنجي بجاي مربيان آموزش ديده در غربالگري تنبلي چشم كودكان" در گروه اپيدميولوژي و آمار زيستي، دانشكده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي تهران صورت گرفته مشخص شده است در صورت استفاده از اپتومتريستها بجای روش معمول غربالگري توسط مربیان مهد كودكها ، هزينه شناسايي هر بيمار نصف میشود .تخصص کسانی که این مطالعه را انجام داده اند اپيدميولوژي و آمار زيستي میباشد و این موضوع هم صحت علمی و آماری مطالعه را تایید میکند و هم به دلیل عدم حضور اپتومتریست یا چشم پزشک در میان آنها احتمال نتیجه گیری مغرضانه را منتفی مینماید .
در مطالعه دیگری تحت عنوان " بررسي تطبيقي ميزان خطاي بين معاينه مربيان و كارشناسان بينايي سنجي در اجراي طرح تنبلي چشم استان اردبيل " در دانشگاه علوم پزشكي اردبيل صورت گرفته مشخص شده است در36.4 % مهد کودک ها فاصله استاندارد معاينه رعايت نشده بوده و 18.8 % مربيان از مهارت كامل برخوردار نبوده اند و در بين نتایج معاینه توسط مربيان با بينايي سنج ها 17.7 % اختلاف وجود داشته است. دربین مجریان این مطالعه نیز اپتومتریستی دیده نمیشود .
حال با توجه به موارد فوق باید پرسید که چرا و به چه دلیلی بهزیستی روش گران تر و کم دقت تر را برگزیده است ، آیا این موضوع با حذف اپتومتری از ردیف استخدامی بهزیستی و فقدان نیروی متخصص در تصمیم گیریها بی ارتباط است ؟

هیچ نظری موجود نیست: