دوشنبه، مهر ۱۲، ۱۳۸۹

تشكر و درد دل

دراينجا وظيفه خود مي دانم كه از برگزار كنندگان  كنگره سيزدهم اپتومتري تشكر كنم ؛ چرا كه زحمات زيادي را از چندين ماه قبل متحمل شده اند.

هر چند كه كاستي هايي در آن ديده مي شد.
 هميشه زمانيكه با خود اين سوال را مي كنم كه چرا با وجود بعضي از مقالات فوق العاده پر بار و همچنين ثبت نام گسترده 600 تا 900 نفري ؛ اما همچنان و هميشه سالن همايش كاملا پر نمي شود ؛ دلايل متفاوتي به ذهنم خطور مي كند:
1-   شايد واقعا اين تعداد شركت كننده يا وجود نداشته اند و يا فقط به خاطر گرفتن گواهي ثبت نام كرده اند.
2-   هميشه سالن همايش خيلي بزرگ است كه اين تعداد ديده نمي شوند
3-   هميشه زمان كنگره نامناسب است.
4-   هميشه هزينه ثبت نام بالاست.
5-   هميشه مكان آن نامناسب است.
6-   شايد زمان ما ارزش بيشتري نسبت به شركت در كنگره دارد.
7-   مطالب تكراري و خسته كننده بيان مي شود
8-   مطالب ارائه شده منجر به گردش مالي بهتري براي ما نخواهد شد.
9-   مطالب به جاي عمق داشتن ؛ وسعت دارند و به جاي اينكه جزئي گفته شده و اطلاعات ما را بيشتر نمايند كلي  گفته مي شوند.
10-             و يا اينكه احساس مي كنيم عالم دهريم .

البته مي دانم كه بعضي از اين دلايل كاملا بجا و بعضي كاملا نابجاست
اما مي خواهم پيشنهاداتي را عنوان كنم كه شايد هم قبلا عنوان شده باشند.
1-  ارتباط دادن امتياز باز آموزي همايش با دفاتر كار اپتومتري
2-  محدود كردن زمان و سالن همايش براي رقابتي تر شدن و فشرده تر شدن آن ؛ كه هم زمان كمتري از شركت كنندگان گرفته و هم مطالب جديدتر و پر بارتري امكان بروز مي يابند( به شرط انتخاب صحيح) .
و در صورتي كه زمان و مكان را نخواستيم محدود كنيم لااقل بعضي از سخنراني ها را كه همه با آن به طور روزمره درگيرند ، از حالت يك طرفه خارج نموده و دو طرفه و به حالت پرسش و پاسخي و كيس ريپورت  برگزار شود

هیچ نظری موجود نیست: