محدودیت های موجود برای انجام مطالعات بالینی مداخله ای یا RCT در زمینه چشم و بینایی

انجام مطالعات بالینی مداخله ای یا RCT در حیطه چشم و بینایی با محدودیت هایی روبروست این شیوه فقط قادر به پاسخگویی به یک سوال پژوهشی است و هزینه و زمان زیادی برای پاسخگویی به همین یک سوال لازم است خیلی وقتها انجام چنین پژوهشهایی عملی نیست و یا اساسا غیراخلاقی است برای مثال برای اینکه پژوهش از توان بالایی برخوردار باشد لازم است تا حجم نمونه زیادی انتخاب شود در حالیکه در چشم پزشکی و اپتومتری بسیاری از بیماریها نسبتا کمیاب و نادر هستند بغیر از گلوکوم ،کاتاراکت،میوپی،رتینوپاتی دیابتیک و دژنرسانس وابسته به سن ماکولا بیشتر بیماریهای چشمی از نقطه نظر جمعیتی بسیار کم یاب هستندبنابراین انجام یک RCT در مورد بیماریهای چشمی ممکن است در یافتن حجم نمونه مورد نظر با مشکل مواجه باشد
علاوه بر این مطالعات مداخله ای بالینی در ذات خود از زمان عقب هستند از زمانی که یک سوال پژوهشی طرح می شود ،بودجه لازم را دریافت می کند ، به مرحله اجرا می رسد و آنالیز می شود اغلب سوالات جدیدی طرح می شوندو یا درمانهای جدیدی معرفی می شوند بنابر این در حیطه چشم و بینایی ما باید بدنبال منابعی به غیر از مطالعات مداخله ای بالینی مانند مطالعات موردی شاهدی ، مطالعات مداخله ای کنترل شده کوچک و یا یک سری از موردها برای یافتن شواهد لازم برای مبنا قرار دادن در تصمیم های درمانی خود باشیم