ضرب المثلي است که مي گويد هرچقدر براي خودت و کاري که انجام مي دهي ارزش قايل باشي ديگران هم به همان نسبت براي کاري که تو انجام مي دهي ارزش قايلند. متاسفانه امروزه بعضي همکاران با قبول شرايط کاري خاصي که بيشتر آدم را به ياد عهدنامه فين کن اشتاين مي اندازد جو کاري را براي خود و ديگران مشکل کرده اند. اپتومتريست بودن کار ساده اي نيست از همان اول گذشتنش از سد کنکور تا مرحله آخري که نسخه به دست بيمار مي دهيم. به نظر من وقتي شرايط براي استقلال کاري همکاري محيا نباشد همکاري کردن وي با ديگران عيب نيست اما بيگاري کردن براي ديگران ننگ است. نظر شما چيست؟